Uitgelicht deze week
NatriumSelenium is een chemisch element met symbool Se en atoomnummer 34.[1] Het is een geurloos metalloïde (een element dat zowel metallische als niet-metallische eigenschappen heeft). Het kan een grijze (de 'metaalachtige' en meest stabiele vorm), rode of zwarte vaste stof zijn. [2] In de natuur wordt selenium meestal gecombineerd met sulfidemineralen of met zilver, koper, lood en nikkel. [3]
Uitgelicht Artikelen
De Australian Pesticides and Veterinary Medicines Authority (APVMA) heeft een chemische beoordeling aangekondigd van een groep systemische insecticiden die bekend staat als de neonicotinoïden. Op basis van mogelijke risico's, ook voor bestuivers, ongewervelde waterdieren, vogels en kleine zoogdieren, zal de herbeoordeling milieugericht zijn. Bij de beoordeling wordt ook nagegaan of op productetiketten voldoende instructies staan om de gezondheid van de gemeenschap en de werknemers te beschermen. “Deze heroverweging stelt ons in staat de risico's van het gebruik van neonicotinoïden opnieuw te beoordelen en of er wijzigingen in de regelgeving nodig zijn om de gezondheid en veiligheid van mensen, dieren, planten en het milieu te beschermen. "Er is wereldwijd veel regelgevende belangstelling voor neonicotinoïden en een aantal rapporten die neonicotinoïden in verband brengen met nadelige gevolgen voor het milieu, ook voor de gezondheid van het water en voor niet-doelwitten en terrestrische ongewervelden." zei de algemeen directeur van APVMA, dr. Chris Parker. "Het is ook nodig om ervoor te zorgen dat onze goedgekeurde labels in overeenstemming zijn met de recent gepubliceerde APVMA-richtlijnen (ook voor bestuivers en het beheersen van sproeidrift)." De APVMA en de New Zealand Environmental Protection Agency (NZ EPA) zijn van plan samen te werken om in de loop van deze herziening gebieden voor mogelijke samenwerking te identificeren. "Hoewel NZ EPA en APVMA hun eigen wetgevende kaders hebben om onder te werken, is dit een kans voor de agentschappen om samen te werken om efficiëntieverbeteringen te bereiken die het beste dienen voor onze rol als chemische regulatoren, zowel in Australië als Nieuw-Zeeland." zei dr. Parker. In de eerste fase van de beoordeling wordt gevraagd naar openbare opmerkingen over de reikwijdte en het werkplan, dat beschikbaar is in de Gazette. Inzendingen sluiten op 3 februari 2020. Meer informatie over de recensie is beschikbaar op de APVMA-website.
Om elektronica naadloos te integreren met de natuurlijke wereld zijn materialen nodig die zowel rekbaar als afbreekbaar zijn - bijvoorbeeld flexibele medische apparaten die zich aanpassen aan de oppervlakken van interne organen, maar die oplossen en verdwijnen wanneer ze niet langer nodig zijn. Het introduceren van deze eigenschappen in de elektronica was echter een uitdaging. Nu hebben onderzoekers die rapporteren in ACS Central Science rekbare, afbreekbare halfgeleiders ontwikkeld die ooit toepassingen zouden kunnen vinden in de monitoring van gezondheid en milieu. Halfgeleiders, essentiële componenten van bijna alle computers en elektronische apparaten, hebben eigenschappen die ergens tussen geleiders en weerstanden in liggen. De meeste halfgeleiders zijn momenteel gemaakt van silicium of andere stijve anorganische materialen. Wetenschappers hebben geprobeerd flexibele, afbreekbare halfgeleiders te maken met behulp van verschillende benaderingen, maar de producten gingen niet volledig kapot of hadden een verminderde elektrische prestatie als ze werden uitgerekt. Zhenan Bao en collega's wilden zien of ze deze problemen konden oplossen door een rubberachtig organisch polymeer te combineren met een halfgeleidend polymeer. Om hun nieuwe materiaal te maken, synthetiseerden en mengden de onderzoekers de twee afbreekbare polymeren, die zichzelf assembleerden tot halfgeleidende nanovezels ingebed in een elastische matrix. Dunne films gemaakt van deze vezels kunnen tot tweemaal hun normale lengte worden uitgerekt zonder te barsten of de elektrische prestaties in gevaar te brengen. Wanneer het nieuwe materiaal in een zwak zuur werd geplaatst, werd het binnen tien dagen volledig afgebroken, maar in het menselijk lichaam zou dit waarschijnlijk veel langer duren, zegt Bao. De halfgeleider was ook niet giftig voor menselijke cellen die op het materiaal in een petrischaaltje groeiden. Volgens de onderzoekers is dit het eerste voorbeeld van een materiaal dat tegelijkertijd de drie eigenschappen halfgeleiding, intrinsieke rekbaarheid en volledige afbreekbaarheid bezit.
