Uitgelicht deze week
Koolmonoxide (CO), ook wel koolstofoxide genoemd, is een kleurloos, geurloos en smaakloos gas dat iets lichter is dan lucht. Het kan giftig zijn voor mensen en dieren wanneer het in hogere concentraties wordt aangetroffen, hoewel het ook in normale dierlijke stofwisseling in lage hoeveelheden wordt geproduceerd en wordt gedacht dat het enkele normale biologische functies heeft. In de atmosfeer is het echter kortlevend en ruimtelijk variabel, omdat het zich met zuurstof verbindt om koolstofdioxide en ozon te vormen. Koolmonoxide bestaat uit één koolstofatoom en één zuurstofatoom, verbonden door een drievoudige binding die bestaat uit twee covalente bindingen en één datieve covalente binding. Het wordt geproduceerd door de gedeeltelijke oxidatie van koolstofhoudende verbindingen; het ontstaat wanneer er niet genoeg zuurstof is om koolstofdioxide (CO2) te produceren. Wereldwijd is de grootste bron van koolmonoxide van natuurlijke oorsprong, vanwege fotochemische reacties in de troposfeer die ongeveer 5 x 1012 kilogram per jaar genereren. Andere natuurlijke bronnen van CO zijn vulkanen, bosbranden en andere vormen van verbranding. [1,2]
